‘’Sarı saçlarını deli gönlüme, Bağlamışlar,çözülmüyor Mihriban.’’ Kahramanmaraş’ın bağrından tüm ülkeye sevdasını duyuran güzel adam:Abdurrahim Karakoç

 

İlkbaharın o içten samimiyetiyle mest olup açan çiçekler gibi gözünü açtı dünyaya Karakoç.Takvimler o gün 7 Nisan 1932’yi gösterdiğinde Kahramanmaraş’ın Ekinözü köyü bir şair daha çıkarmıştı içinden.Tıpkı Karakoç’un dedesi,babası ve kardeşleri gibi.Şairimiz şiir yazmaya çocukluk yıllarında başlamasını kendi ağzından şu sözlerle aktarmış bizlere:
-‘’Çocukluğum şöyle böyle geçti.Kıt imkânlara,kıtlık yıllarına rağmen hâlâ o günleri özlerim.Birçok kimseye o yılları anlatsam,’Özlenecek neresi var? ‘diyebilirler,amma ben hep çocukluk yıllarımı sevdim.Şiir yazmaya küçük yaşlarda başladım.Zaten bizim oralarda her genç şiir yazar.Bu tutku başka bir meşgalenin veya işin olmayışından kaynaklanıyor gibime geliyor. Ben de avareydim, boşluğumu şiirle doldurmaya çalıştım.Benimle şiire başlayanlar yalnızlıktan,yardımsızlıktan dökülüp gittiler.’’

İlk yazdığı şiirlerinden iki tane kitap çıkacak halde olmasına rağmen bu şiirlerini beğenmeyip hepsini yakan Karakoç,1958 yılından itibaren yazdığı şiirleri onu ülkeye tanıtan ‘’Hasan’a Mektuplar’’ isimli kitapta topladı.

Diğer eseleri şu şekildedir:

-El Kulakta (1969)
-Vur Emri (1973)
-Kan Yazısı (1978)
-Suları Islatamadım (1983)
-Beşinci Mevsim (1985)
-Dosta Doğru(1994)
-Akıl Karaya Vurdu (1994)
-Yasaklı Rüyalar (2000)
-Gökçekimi (2000)

Vee gelelim efendim herkesin merak ettiği o konuya.Kim bu Mihriban ? Nasıl bu kelimeleri,bu cümleleri yazdırdı Abdurrahim Karakoç’a ?

‘’Köyde düğün olacak ve köye civardan misafir gelecektir.Her şey kurulur,düğün başlar ve Karakoç bir kız görür,ailesiyle komşunun düğününe gelen misafir kızdır bu.’’Mihriban’’.Misafirlikler ilerledikçe aşk da başlar.Yanmıştır,kül olmuştur Karakoç.Ailesi onun bu halini görür ve hemen kızı bulmak için dört yana haber gönderip,en sonunda o Mihriban’ı bulmuşlardır.Kız istenir fakat bir kez daha yıkılacaktır Karakoç.Mihriban’ın nişanlı olduğunu öğrenir.Ailesinin halinden olumsuzluğu sezen bu güzel adam ailesini tembihler ve bir daha Mihriban’ın konusunun geçmeyeceğini söyler.Yıllar sonra aşk ateşinin sönmediği anlaşılmıştır.Mihriban mektuplar yazar şaire.Karakoç mektup gönderemez belki ama o da Mihriban’ına gazetelerin şiir sayfalarından sesini duyurur.Herkes şiir yazdığını zannederken o,Mihriban’a sesleniyordur aslında.Mihriban,mektubuna ‘’Unutmak kolay mı ?’’başlığını atıp gönderdikten sonra Karakoç son sözlerini döküyor kağıda:

-Unutmak kolay mı deme,

Unutursun Mihriban’ım.

Oğlun,kızın olsun hele

Unutursun Mihriban’ım.’’-

Böyle güzel bir adamdın sen Abdurrahim Ağabey,bize bıraktığın tüm güzel şiirler,bize öğrettiğin tüm sonsuz duygular için tekrar teşekkür ediyoruz sana.Mekanın cennet olsun,huzur içinde yat.

49.292 Comments

  1. House S

    2 Mart 2021 at 00:36

    Good day! This post could not be written any better!
    Reading through this post reminds me of my previous
    room mate! He always kept chatting about this. I will forward
    this post to him. Fairly certain he will have a good read.
    Many thanks for sharing!

  2. pic-1

    2 Mart 2021 at 00:37

    I just like the helpful info you supply on your articles. I’ll bookmark your weblog and test again right here frequently.
    I’m moderately certain I will be informed plenty of new stuff right right here!
    Best of luck for the following! https://en.gravatar.com/jowipad348

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Araç çubuğuna atla